Hotspot: Divers

Je hebt het misschien al bij Stephanie gelezen, maar enkele weken geleden zijn we samen gaan ontbijten bij Divers. Stephanie was degene die met dit adresje op de proppen kwam en hoewel ik meestal nogal sceptisch ben tegenover gezond eten (ik ben er niet tegen ofzo, ik lust nu eenmaal heel weinig gezonde dingen), hebben de foto's van de kleurrijke smoothie bowls me toch overhaald. Want man, zien die smoothie bowls er goed uit seg! Voor de zekerheid checkte ik het menu toch even online en toen was ik helemaal gerustgesteld, ik ging wel iets vinden dat ik lustte.

Komkommer-slasoep.

Geen idee of ik het ooit al heb vermeld, maar een tweetal jaar geleden volgde ik samen met het Lief kookles. Uiteindelijk ben ik er na een jaar ook mee gestopt omdat we nogal een druk schema hadden en omdat ik vond dat ik er weinig uit leerde. De recepten die we maakten waren ook niet altijd mijn ding maar af en toe zat er toch een verrassend lekker gerechtje bij. Deze komkommer-slasoep is er daar eentje van! Bovendien is de soep ook klaar binnen een halfuurtje en heb je er verrassend weinig ingrediënten voor nodig. Ideaal dus voor tijdens een drukke werkweek. 

Van sla wist ik al dat het heel lekkere soep opleverde, want dat maakte mijn mama al eens af en toe. Maar komkommer? Daar had ik had zelf nog nooit aan gedacht in soep te verwerken maar ik geef toe, daar heeft onze kookleerkracht toch een goed idee gehad! Het is een heel lekkere combinatie dus ik hoop dat je het ook eens een kans geeft!

Caipiroska met sinaasappel.

Wat een zalig weer was het afgelopen weekend! Het was pas toen de zon tevoorschijn kwam dat ik besefte hoe hevig ik er naar heb verlangd! Eindelijk die zonnebril terug kunnen bovenhalen (al heb ik mijn winterjas nog niet achterwege gelaten), heerlijk rondwandelen in de stad, de markt bezoeken, ergens een gezellig cafeetje binnenstappen voor een ontbijtje. Het is toch zoveel leuker als de zon schijnt! Eneuh... misschien ligt het aan die maand zonder alcohol, maar die lentekriebels zorgen ook voor heel veel goesting in een cocktail. 

Nu het weer mag, dook ik in de koelkast om te kijken wat er nog in huis was en met de herinnering aan Argentinië in het achterhoofd - de plaats waar ik voor de eerste keer caipiroska dronk - probeerde ik mijn eigen caipiroska in elkaar te steken. Na wat googlen, ontdekte ik dat er enkel limoenen, suiker en wodka in het recept zitten. Nu, ik kan wel wat verdragen, maar na een maand zonder alcohol, wou ik toch wat rustiger aan doen dus ik voegde wat bruiswater aan het recept toe. En omdat ik wel hou van wat variatie in m'n drankje, voegde ik ook sinaasappel toe. 

Mijn maand zonder alcohol.

Het zal jullie wel niet ontgaan zijn dat tijdens de maand februari heel veel mensen zich hebben ingeschreven voor tournée minérale, of met andere woorden om een maand lang geen alcohol te drinken. Zoals jullie vorig jaar al konden lezen in mijn 25 voor 26 lijst, wilde ik sowieso al een maand zonder alcohol inlassen en ik had die ook al min of meer ingepland in februari. Toen wist ik natuurlijk nog niet dat er zoveel mensen zouden meedoen, maar het bleek een aangename verrassing te zijn. Alhoewel geen enkele van mijn vrienden meedeed aan tournée minérale dus echt makkelijker heeft het mijn "onthouding" ook niet gemaakt. 

Aangezien ik toch al van plan was om de alcoholloze maand in te voeren in februari (zelfs tijdens carnaval, pijnlijk), besloot ik ook maar om me in te schrijven. Tournée Minérale was een initiatief van Kom op Tegen Kanker en omdat ik de laatste tijd helaas maar al te vaak met de verschrikkelijke ziekte geconfronteerd word, kon ik me geen mooier doel bedenken.

Pasteis de nata.

Ondertussen is het al 2,5 jaar geleden dat ik met mijn ouders en het Lief naar Lissabon ben geweest. Je kan je misschien nog herinneren dat ik heel enthousiast was over de pasteis de Belèm die ik daar at (als je het je niet meer herinnert, neem ik je dat niet kwalijk, je kan er hier alles over (her)lezen 😉). Het recept van de pasteis de Belèm is een goed bewaard geheim maar in de rest van Portugal eten ze wel gewoon de pasteis de nata (wat het verschil precies is weet ik ook niet) en aan dat recept is niets geheim aan (denk ik). Ik ondernam in het verleden als eens een poging om de pasteis de Belèm zelf te maken met een recept van Piet Huysentruyt maar vond het écht niet lekker (veel te zoet, en dat komt van mij!). Mijn ouders vonden het wel lekker dus misschien lag het gewoon aan mij maar ik vond niet dat de pasteis de ik gemaakt had die echte portugese smaak hadden. Blijven proberen dus, en na wat googlen en er een beetje mijn eigen draai aan te geven, ben ik erin gelukt om de pasteis de nata - min of meer - te recreëren. Oké, ze zullen waarschijnlijk niet zo lekker zijn als die van in Belèm, maar al zeg ik het zelf... De smaak zat toch behoorlijk goed!